Το αξεπέραστο μνημείο είναι η Βιβλιοθήκη του Κέλσου, της οποίας η διώροφη μαρμάρινη πρόσοψη έχει αναστηλωθεί με προσοχή από τα αρχικά της θραύσματα μεταξύ 1970 και 1978. Χτισμένη γύρω στο 125 μ.Χ. ως μνημειακή βιβλιοθήκη αλλά και τάφος του Ρωμαίου συγκλητικού Τιβέριου Ιούλιου Κέλσου Πολεμαιανού, φιλοξενούσε κάποτε σχεδόν δώδεκα χιλιάδες κυλίνδρους. Οι κίονές της, τα αετώματα και οι κόγχες με τα αγάλματα που προσωποποιούν τη σοφία, τη γνώση, την ευφυΐα και την αρετή, την καθιστούν το πιο φωτογραφημένο αξιοθέατο της Εφέσου και ένα από τα σύμβολα του αρχαίου Αιγαίου. Οδηγώντας προς αυτήν, η Οδός Κουρήτων απλώνεται ως μαρμάρινη λεωφόρος με κιονοστοιχίες, πλαισιωμένη από τον Ναό του Αδριανού, περίτεχνες δημόσιες κρήνες, δημόσιους αποχωρητηρίους, θεμέλια καταστημάτων και βάσεις αγαλμάτων, προσφέροντας μια ζωντανή εικόνα της καθημερινής ζωής στη ρωμαϊκή πόλη.
Το μεγαλύτερο κτίσμα είναι το Μεγάλο Θέατρο, λαξευμένο στην πλαγιά του όρους Πίωνος, με χωρητικότητα περίπου είκοσι πέντε χιλιάδες θεατών και θεωρείται το μεγαλύτερο θέατρο του αρχαίου κόσμου. Χρησιμοποιούμενο για παραστάσεις και δημόσιες συνελεύσεις, είναι ο τόπος όπου, σύμφωνα με την παράδοση, κήρυξε ο απόστολος Παύλος, και προσφέρει μακριά θέα κατά μήκος της παλιάς Οδού του Λιμανιού προς το εξαφανισμένο επίνειο. Στον χώρο συναντά κανείς επίσης την κρατική και την εμπορική αγορά, ναούς, συγκροτήματα λουτρών, το ωδείο και πλήθος γλυπτών λεπτομερειών. Η επίσκεψη περιλαμβάνει πλέον και το Μουσείο Εμπειρίας της Εφέσου, μια ξεχωριστή καθηλωτική πολυμεσική παράσταση που ανασυνθέτει την πόλη στο απόγειό της με προβολές μεγάλης κλίμακας και ήχο, ζωντανεύοντας τα ερείπια ως μια πολυπληθή, ζωντανή μητρόπολη. Μαζί, αυτά τα μνημεία μετατρέπουν έναν περίπατο στους μαρμάρινους δρόμους σε ένα ευανάγνωστο πορτρέτο μιας μεγάλης ρωμαϊκής πρωτεύουσας.